Evrendeki herþeyde çok büyük bir düzen ve tasarým vardýr. Örneðin;

-Güneþ tam dünyayý ýsýtacak ve ona ýþýk verecek þekilde yerleþtirilmiþtir. Eðer Güneþ þimdiki gibi en uygun ýsý ve büyüklükte olmasaydý, yeryüzünde canlýlýk olmazdý.

-Dünya'nýn Güneþ'e uzaklýðý en uygun þekilde ayarlanmýþtýr. Eðer biraz daha yakýn olsa sýcaktan kavrulurduk; biraz daha uzak olsa dünyanýn her yeri buzlarla kaplý olurdu. Her iki halde de yeryüzünde yaþam olamazdý.

-Yaþam için nefes almaya ihtiyaç duyarýz ve havada insanlarýn nefes alabilmesi için tam gereken miktarda oksijen vardýr. Biraz daha az veya fazla oksijen olsaydý, ne insanlar ne hayvanlar ne de bitkiler yaþayamazdý.

Tüm bunlar dünyada yaþamýn var olmasýný saðlayan milyonlarca, milyarlarca dengeden sadece birkaçýdýr. Ve kuþkusuz bunlarýn tek bir tanesinin bile tesadüfen meydana gelmesi mümkün deðildir. Bunlarýn tesadüfen oluþtuðunu iddia eden bir insanýn, sahilde dalgalarýn etkisiyle tesadüfen kumdan bir þatonun oluþabileceðini iddia eden bir insandan farký yoktur.

Ne ilginçtir ki, bazý insanlar kumdan bir þatonun dalgalarýn etkisiyle oluþmasý fikrini son derece saçma bulurlar ama güneþin, yýldýzlarýn, dünyanýn ve canlýlarýn þuursuz atomlarýn kendi kendilerine, tesadüfen biraraya gelmesiyle oluþtuðunu iddia edebilirler. Ýþte bu evrimcilere has bir mantýk hezimetidir. Bu hezimeti Harun Yahya'nýn eserleri sayesinde bugün tüm halkýmýz rahatlýkla görebilmektedir.