BİR ORTAÇAĞ HURAFESİ: EVRİM TEORİSİ

Evrimciler, canlıların cansız maddelerden kendiliğinden oluştuğunu iddia eder. Oysa bu iddia, biyolojinin en temel kanunlarına aykırı olan bir Ortaçağ hurafesidir.

Ortaçağ'da insanlar, kazların ağaçlardan meydana geldiğine, kuzuların karpuzdan çıktıklarına, hatta bir su birikintisindeki kurbağaların yağmur bulutlarında bir anda oluştuklarına ve yağmurla birlikte toprağa düştüklerine, kirli bir gömleğin üzerine buğday döküldüğünde, bu birleşimden farelerin oluşacağına inanacak kadar cahillerdi.

"Spontane jenerasyon" olarak bilinen bu varsayımın, çocukların dahi gülecekleri kadar saçma ve inanılmaz bir iddia olduğu gelişen bilim sayesinde anlaşıldı.

Ne var ki, bir zaman sonra aynı iddia biraz daha farklı bir şekilde, evrim teorisi olarak tekrar gündeme getirildi. Evrim teorisi de, canlıların cansız maddelerin biraraya gelmesiyle, tesadüfen oluştuklarını iddia etti.

Ortaçağ'da, bilimsel seviye son derece geri olduğu için, bu tür hurafelere inanılıyor olması mazur görülebilir. Ancak 21. yüzyılda, Ortaçağ'ın batıl inançları nasıl olur da bazı kimselerce körü körüne kabul edilebilmektedir?

Evrimcilerin bu batıl inançları, canlılığın en temel kuralı olan "hayat ancak hayattan gelir" prensibine kesinlikle aykırıdır. Ancak evrimciler, diğer fizik, kimya ve biyoloji kuralları gibi bu kuralı da hiçe sayarak, batıl inançlarını devam ettirmektedirler.

HARUN YAHYA'nın "Darwinizm'in Karanlık Büyüsü" isimli kitabında, evrimcilerin, nasıl olup da, adeta büyülenmiş gibi Ortaçağ hurafelerine inandıklarını mutlaka okumalı, bu batıl inancın insanlar üzerindeki tahribatlarına şahit olmalısınız.