MADDEYE TAPAN MATERYALİSTLER, MADDENİN ASLINI HİÇBİR ZAMAN GÖREMEDİKLERİNİ BİLİYORLAR MI?

Bir insanın kahvaltı sofrasında yediği peynir, hem tadı hem de görüntüsü ile yalnızca beyninde oluşan görüntü ve hislerden ibarettir. Peynirden insana görüntü olarak ulaşan şey yalnızca elektrik sinyalleridir. Bu sinyaller birtakım fiziksel ve kimyasal işlemler geçirerek beynin görme merkezinde kusursuz netlikte bir görüntü oluştururlar. Ancak beynin görme merkezi diye adlandırdığımız yer sadece protein, yağ ve sudan oluşan hücreler topluluğundan başka bir şey değildir.

Şuursuz hücrelerin tüm bunlardan bir yorum çıkararak anlama, kavrama ve zevk alma gibi özelliklerinin olmayacağı açıktır. Bu durumda beynin içinde retinaya, merceğe, gözbebeğine, kısacası "göze" ihtiyaç duymadan gören kimdir?

Bu varlık, insanın ruhudur.

İnsanın ruhu hiçbir zaman peynirin aslını göremez. Ama peynire ait görüntü o kadar net ve keskindir ki, bunun, gördüğü ve tadını aldığı peynirin aslı olduğundan emindir. Bu, Allah'ın yarattığı büyük bir mucizedir. Allah, insanın ruhuna, dışarıdaki orijinali kadar net ve kusursuz bir görüntü izlettirmektedir.

Bu gerçek, maddenin mutlak varlığına inanan ve dolayısıyla Allah inancını reddeden materyalistlerin de en büyük korkularıdır. Tüm yaşamlarını ve felsefelerini maddenin ezeli ve ebedi olduğu, başlangıcı ve sonu bulunmadığı yalanı üzerine bina eden materyalistler, bu olağanüstü gerçek karşısında çaresizdirler.

Harun Yahya'nın "Evrim Aldatmacası" isimli kitabında materyalistlerin bu en büyük korkusuna ve kapıldıkları şiddetli paniğe şahit olacaksınız.